Έπιασε βροχή…

…  η ώρα είναι 20.00 και βρίσκομαι στο αεροδρόμιο των Χανίων, αφού τελείωσα με το σχολείο στο οποίο συμμετείχα ως εκπαιδευτής τις τελευταίες 5 ημέρες. Άφησα τη βαλίτσα μου, πέρασα από τον έλεγχο χειραποσκευών και περιμένω στην πύλη το αεροπλάνο από Αθήνα για να επιβιβαστώ. Μόλις πληροφορήθηκα ότι η πτήση μου ακυρώθηκε λόγω έντονων καιρικών φαινομένων (βρέχει καρεκλοπόδαρα), και το αεροπλάνο ήταν ένα μικρό ελικοφόρο οπότε δεν μπόρεσε να τα βγάλει πέρα. Το αεροπλάνο δεν προσγειώθηκε ποτέ στα Χανιά και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αθήνα. Εμείς θα μεταφερθούμε σε άλλη πτήση βραδυνή (22.35 αντί για 20.05), εναλλακτικά μπορούμε να ζητήσουμε αποζημίωση για το εισιτήριο και να βγάλουμε νέο… τι να το κάνω όταν λείπω μια βδομάδα από το σπίτι, μένοντας σε φοιτητική εστία με ό,τι αυτό συνεπάγεται, τρώγοντας φαγητό που δε μου πολυάρεσε και έχοντας ελάχιστο ελεύθερο χρόνο καθημερινά. Το να γυρίσω πίσω στο ΜΑΙΧ δεν είναι επιλογή: Έχω ήδη παραδώσει το κλειδί μου, δεν υπάρχει άνθρωπος να μου το δώσει πίσω τέτοια ώρα, τα δωμάτια είναι τόσο μικρά που δεν μπορώ να μείνω με άλλον και επιπλέον δεν έχω τόση οικειότητα με κανέναν για να ζητήσω κάτι τέτοιο!

Το να ζητήσω επιστροφή χρημάτων σε εισιτήριο που έχει βγει πληρωθεί από την εταιρεία, να πάρω ταξί για Χανιά και να βρω ξενοδοχείο με τέτοιο χαλασμό έξω, είναι το τελευταίο που θέλω να κάνω. Μεγάλη ταλαιπωρία, χάσιμο χρημάτων και αναμονή για αποζημίωση σε κάποιο διάστημα. Ελπίζω μόνο να ανταμειφθώ για την υπομονή μου, να μπορέσω να επιβιβαστώ στη βραδυνή και ναι τελειώσει η ταλαιπωρία μου το βράδυ. Έχω περάσει διάφορα αυτό το διάστημα και δεν θέλω τίποτε άλλο παρά να πάω στο σπιτάκι μου και να κοιμηθώ σαν άνθρωπος, αφού κάνω ένα μπάνιο σαν άνθρωπος!

Υπομονή…

Update: Τελικά όντως όσοι χάσαμε την πτήση επιβιβαστήκαμε στην επόμενη των 22.35 (με μικρή καθυστέρηση), αφού η καταιγίδα είχε σταματήσει εντελώς. Το αεροπλάνο δεν ήταν ελικοφόρο αυτή τη φορά, χωρέσαμε άνετα και γυρίσαμε σε λιγότερο από 45 λεπτά. Παρόλα αυτά, η ταλαιπωρία συνεχίστηκε αφού δεν πρόλαβα μετρό/προαστιακό και αναγκάστηκα να διανυκτερεύσω αλλού (όχι, σε ταξί δεν μπαίνω, όπως έχω πει και άλλες φορές)!

Advertisements

Χανιά, 23-27/5/2011

Πραγματικά μου φάνηκε πως πέρασε πολύς καιρός από το τελευταίο μου ταξίδι, και είναι δύο μήνες γεμάτοι μετά το ταξίδι στο Frick της Ελβετίας. Έτσι βρέθηκα πάλι να ετοιμάζω τη βαλίτσα μου, αυτή τη φορά με προορισμό τα Χανιά, για ένα σχολείο συμβούλων βιολογικής γεωργίας στις εγκαταστάσεις του Μ.Α.Ι.Χ..

Συμμετέχοντες από διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Τσεχία, Αυστρία, Ουγγαρία κλπ), παλιοί γνωστοί από άλλα έργα (π.χ. η ομάδα από την Ουγγαρία) ή από άλλες συναντήσεις (π.χ. Jean-Marie Morin). Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για θέματα βιολογικής γεωργίας και να εκπαιδεύσουμε τους συμμετέχοντες στη χρήση διαδικτυακών εργαλείων, web portal και training scenarios (πώς στο καλό μεταφράζεται αυτό?). Γενικά πήγαν καλά τα πράγματα και οι περισσότεροι έμειναν ευχαριστημένοι από το σχολείο (το οποίο δεν έχει τελειώσει ακόμη).

IMAG0084

Στο μεταξύ είχα την ευκαιρία να γυρίσω και λίγο στα Χανιά, να δω το φίλο μου τον Θάνο από το Πανεπιστήμιο, να πιούμε τα κρασάκια και τις ρακές μας, να δοκιμάσουμε νόστιμους μεζέδες στο Ταμάμ και στη Φάκα, να χαζέψουμε την απίθανη βραδυνή θέα στο λιμάνι των Χανίων και να δοκιμάσουμε τα απίθανα γλυκά στην Κουκουβάγια με την εξίσου απίθανη θέα. Περιττό να προσθέσω ότι με τέτοιο πρόγραμμα είχα συχνά πονοκεφάλους από την αϋπνία, αφού το βράδυ με την επιστροφή στον ξενώνα του ΜΑΙΧ συνέχιζα τη δουλειά που είχε μείνει πίσω! Ο καιρός ήταν μάλλον άσχημος, με συχνές ψιχάλες και βροχές, όταν στην Αθήνα έψαχνα να βρω μαγιώ και γυαλιά ηλίου πριν το ταξίδι!

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του σχολείου είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω τις αντοχές της νέας μου κάμερας (Sanyo Xacti CG-20) καθώς και της δεύτερης μπαταρίας που πήρα για αυτό το σκοπό λίγο πριν το σχολείο. Τελικά και τα δύο αποδείχθηκαν σκυλιά, με τις μπαταρίες να αλλάζουν μετά από περίπου μια ώρα συνεχούς εγγραφής βίντεο, την κάμερα να τα πηγαίνει μια χαρά και την κάρτα να γεμίζει μετά από περίπου 1.30 ώρα βίντεο 640×480 (ναι, χαμηλή ανάλυση αναγκαστικά, αφού είχα μια ατυχία με την παραγγελία μιας κάρτας 8GB από το e-shop και ξέμεινα με μια 4GB την τελευταία στιγμή). Έχει αποδειχθεί ωραίο εργαλείο τους τελευταίους μήνες και βγάζει τα λεφτά της. Μικρή, ελαφριά και με βίντεο καλής ποιότητας, ειδικά σε HD.

Τέλος καλό, όλα καλά. Αυτό το ταξίδι ήταν μια ευχάριστη παρένθεση που έσπασε τη ρουτίνα του γραφείου και μου έδωσε τη δυνατότητα να παρουσιάσω και να δοκιμάσω πράγματα που δουλεύω αρκετό καιρό στο γραφείο (π.χ. training scenarios). Τη Δευτέρα θα προσπαθήσω να κείσω εκκρεμότητες που έχουν μαζευτεί κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας (ό,τι και να κάνεις, δεν μπορείς να δουλέψεις πουθενά όπως στο γραφείο!) και να συνεχίσω μετά την Τρίτη με τις κανονικές δραστηριότητες. Back in the track!