Η νεκρανάσταση του laptop ;

Από τότε που πήρα το HP tx-1110us από το service δεν ασχολήθηκα καθόλου μαζί του… το δοκίμασα 2-3 φορές να δω αν ανοίγει αλλά τα συμπτώματα ήταν τα ίδια όπως πάντα: δεν άνοιγε, παρά μόνο για ένα δευτερόλεπτο άναβαν τα leds και μετά τίποτα. Έτσι είχα μείνει με την εντύπωση ότι έχω ένα laptop με καμένη οθόνη 😦

Το μέλλον του laptop ήταν αβέβαιο, καθώς πέρασαν διάφορα από το μυαλό μου:

  1. Να το πουλήσω όπως είναι σε συμβολική τιμή, μήπως και καταφέρει κάποιος να κάνει πατέντα και να το επισκευάσει.
  2. Να το αποσυναρμολογήσω και να πουλήσω ξεχωριστά όσα από τα εξαρτήματά του λειτουργούν (σκληρός δίσκος, κάρτα δικτύου, οθόνη, μνήμες)
  3. Να δω την πιθανότητα να μπορέσω να του “μεταμοσχεύσω” κανούρια motherboard, αφού αντίστοιχα μοντέλα κυκλοφορούν σήμερα από την HP.

Ο φίλος μου ο Γιώργος όμως, ανήσυχο πνεύμα και μάστορας, μου ζήτησε να ασχοληθούμε μια τελευταία φορά με το laptop, μήπως και καταφέρουμε να κάνουμε κάτι για να το αναστήσουμε. Αφορμή στάθηκε ένα video από το youtube και κάποια σκόρπια μηνύματα σε διάφορα fora, που ανέφεραν ότι το πρόβλημα δεν ήταν ούτε στη GPU ούτε και στη motherboard αλλά στην κακή επαφή ανάμεσά τους που οφείλεται στον κακό σχεδιασμό του συστήματος απαγωγής της θερμότητας από την GPU.

Έτσι λοιπόν σήμερα εφοδιασμένος με το μη-λειτουργικό laptop, το service manual κατέβηκα στο γραφείο. Ο Γιώργος ήρθε ορεξάτος με τα εργαλεία του. Ξεκινήσαμε γρήγορα το ξεβίδωμα σύμφωνα με τις οδηγίες του service manual και αφού μείναμε μόνο με την motherboard στα χέρια κάναμε το κόλπο που αναφέρεται στο video: Βάλαμε ένα χάλκινο κέρμα (των 5 ευρωλεπτών) ανάμεσα στην GPU και στην ψύκτρα της για να τη σταθεροποιήσουμε στη θέση της και να πετύχουμε την καλύτερη απαγωγή θερμότητας. Αφού το ξανασυναρμολογήσαμε με απόλυτη ακρίβεια (ο Γιώργος βασικά ανέλαβε όλη τη διαδικασία!) ήρθε η μεγάλη στιγμή της δοκιμής… αλλά το laptop αρνήθηκε να ανοίξει!

Στην αρχή απογοητεύτηκα αλλά ο Γιώργος είχε κι άλλο άσσο στο μανίκι του: Το κλασικό χτύπημα των πλήκτρων που βρίσκονται επάνω από την GPU (backspace, slash, backslash, enter κλπ) έφερε και πάλι ζωή στο laptop!! Μπήκαμε κανονικά στα Windows Vista Home Basic που είχαν μείνει εγκατεστημένα από την τελευταία φορά που λειτουργησε το μηχάνημα, κάναμε restart, περάσαμε updates, όλα καλά! Μια-δύο φορές έκλεισε το μηχάνημα αλλά στη συνέχεια φάνηκε να σταθεροποιείται.

Καθώς ζόριζα το μηχάνημα για να δω εάν θα κλείσει πάλι όταν φτάσει στα όριά του, με χρήση του High Performance mode και συνεχή χρήση (updates, surfing, video κλπ), παρατήρησα ότι ζεσταινόταν αρκετά από τη δεξιά πλευρά του (στην πλευρά της GPU). Για να ελέγξω τη θερμοκρασία χρησιμοποίησα το freeware πρόγραμμα Speedfan. Οι θερμοκρασίες που μου έδωσε ήταν περίπου 65-75 για τη CPU και 95 oC για την GPU!! Με τη χρήση του Power Save mode η θερμοκρασία της CPU έπεσε στους 55-60 αλλά η GPU συνέχισε να ψήνεται στους 90 βαθμούς… με την πρώτη ευκαιρία θα ρίξουμε μερικές σταγόνες θερμοεπαγωγικής πάστας ανάμεσα στη GPU και το κέρμα, όπως και στην CPU, για να ρίξουμε τις θερμοκρασίες.

Προς το παρόν το laptop λειτουργεί άψογα, και αυτό το post έχει γραφτεί εξ όλοκλήρου σε αυτό! Έχει στηθεί από την αρχή (antivirus/firewall, java/flash player, όλα τα updates των Windows, ορισμένα βασικά προγράμματα όπως Gomplayer, Speedfan, 7zip κλπ) χωρίς να κλείσει στην πορεία.

Μένουν ορισμένες εκκρεμότητες όπως η μείωση της θερμοκρασίας της GPU και να δούμε εάν θα κλείσει πάλι μετά από restart, ίσως μετά από κάποιο χτύπημα κατά τη μεταφορά κλπ. Το θέμα είναι ότι αυτή τη στιγμή είναι και πάλι λειτουργικό, έστω και με το ενδεχόμενο να κλείσει σε κάποια φάση, πράγμα που σημαίνει ότι η motherboard δεν έχει πάθει (ακόμα) κάποια βλάβη.

Γιώργο σου χρωστάω για αυτήν την επισκευή! Να είσαι καλά φίλε!!

Advertisements

Dahon Boardwalk – Μέρος 4: Τα πρώτα προβλήματα

Επιστρέφοντας στο σπίτι Πέμπτη βράδυ παρατήρησα έναν παράξενο θόρυβο από τον μπροστά τροχό (σαν τρίξιμο, μάλλον από τις ακτίνες) και επιπλέον άλλο θόρυβο, μεταλλικό, από το πίσω φρένο. Μόλις έφτασα στο σπίτι γύρισα ανάποδα το ποδήλατο για να δω τι παίζει: Είδα ότι ο μπροστινός τροχός δεν κινείται εντελώς ίσια αλλά παίζει λίγο αριστερά-δεξιά ενώ κατά την περιστροφή βρίσκει και στο δεξί τακάκι (όχι πάντα, γιατί φαίνεται να κάνει μικρά οχτάρια), με αποτέλεσμα να κόβει από μόνος του. Ο πίσω τροχός κινείται κανονικά αλλά το φρένο τρίζει όταν το πατάω.

Επειδή δεν έχω ιδέα από επισκευές το άφησα όπως ήταν και την Παρασκευή το ποδήλατο έμεινε σπίτι. Το Σάββατο, παρά την βροχή, αποφάσισα να περάσω από τον Μαλατέστα να το δούμε. Ο τεχνικός ήταν ευγενέστατος και μου εξήγησε μερικά πράγματα. Μου είπε ότι ήθελε μια απλή ρύθμιση το μπροστά φρένο για να μην βρίσκει το τακάκι στη ζάντα, την οποία έκανε άμεσα. Δυστυχώς η βροχή ήταν δυνατή και έτσι δεν μπόρεσα να βολτάρω εκεί γύρω με το ποδήλατο για να δοκιμάσω αν όντως όλα πάνε καλά. Μάζεψα λοιπόν το ποδήλατο και επέστρεψα σπίτι.

Έφτασε η Κυριακή με μια φοβερή λιακάδα! Είπα κι εγώ λοιπόν να δοκιμάσω μιά βόλτα με το ποδήλατο, να ξεμουδιάσω κιόλας. Γύρισα από περιέργεια το ποδήλατο ανάποδα, πάλι το τακάκι έβρισκε στη ζάντα, ενώ επανήλθε και ο θόρυβος στο πίσω φρένο!!Κατέβηκα και έκανα μια βόλτα, αλλά σταμάτησα γρήγορα: Ο θόρυβος από τις ακτίνες είναι έντονος και ο μπροστά τροχός μάλλον κάνει κάποια μικρά οχταράκια. Το κακό είναι ότι και το αυτοκίνητό μου είναι ακινητοποιημένο λόγω βλάβης, οπότε είναι δύσκολο να τα ξαναπάω για έλεγχο στο Μαλατέστα πριν το επόμενο Σ/Κ…

Στην άκρη προσωρινά το ποδήλατο λοιπόν και εγώ να περιμένω πάλι τα λεωφορεία στις στάσεις, αντί να πηγαίνω με το ποδηλατάκι μου στο μετρό. 😦