Η κατάρα των συγκοινωνιών…

Για σήμερα είχε ανακοινωθεί 24ωρη απεργία του Προαστιακού Σιδηροδρόμου. Μικρό το κακό για εμάς στο Κορωπί, αφού έχουμε παράλληλα και το Μετρό. Πήρα λοιπόν το πρωινό λεωφορείο και κατέβηκα στο τέρμα, στο σταθμό Προαστιακού/Μετρό. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι τα ρολά ήταν κατεβασμένα! ΟΚ, ο προαστιακός απεργεί, αλλά το μετρό? Πέρασα από την απέναντι πλευρά της γέφυρας και έφτασα στην άλλη είσοδο του σταθμού. Πέρασα κάτω από την ταινία που ενημέρωνε για την 24ωρη απεργία (ποιού?) και κατέβηκα στις αποβάθρες, όπου ήμουν μόνος μου…

Σε κάποια φάση ακούστηκε μια φωνή από επάνω, ήταν από το προσωπικό ασφαλείας. Με ενημέρωσε ότι το μετρό λειτουργούσε μεν, αλλά από το σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας προς το κέντρο. Το γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει κανείς, και φυσικά ενημέρωση μηδέν!

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ΟΑΣΑ, απεργία είχε ανακοινωθεί μόνο για τον Προαστιακό. Ίσως η απεργία του Μετρό από Δουκίσσης Πλακεντίας προς Κορωπί να είναι “ανεπίσημη” και να μην τη γνώριζε ούτε η διοίκηση μέχρι την τελευταία στιγμή…το θέμα είναι ότι πολύς κόσμος έχασε το χρόνο του πηγαίνοντας προς τον σταθμό του Κορωπίου που βρίσκεται αρκετά μακρυά από την πόλη και αναγκάστηκε να γυρίσει άπραγος επειδή ΔΕΝ υπήρχε ενημέρωση για την απεργία του Μετρό!

OASA

Για το Κορωπί και τις απαράδεκτες πρακτικές της ΕΘΕΛ (ή απλά ορισμένων οδηγών της) για δρομολόγια μέσα στο Κορωπί θα γράψω εκτενέστερα σε άλλη ευκαιρία. Τελικά πήρα το λεωφορείο, κατέβηκα στο Νομισματοκοπείο και από εκεί το Μετρό (που παραδόξως λειτουργούσε κανονικά!).

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι συνάντησα σήμερα στην Εθνική Άμυνα συμποδηλάτη με καινούριο Dahon Speed και πιάσαμε την κουβέντα. Ωραίος τύπος, συνειδητοποιημένος ποδηλάτης με άποψη και προσεγμένο πορτοκαλί ποδήλατο. Μιλήσαμε για τα ποδήλατα και τη μεταφορά τους στο μετρό, για το Halbike, το Freeday και άλλα. Αν δεν είχα δουλειά στο κέντρο σήμερα θα έπαιρνα κι εγώ το δικό μου Boardwalk, το οποίο παρεπιπτόντως από την Τρίτη είναι έτοιμο για βόλτες!

Ο Γολγοθάς του Commuting

Το ήξερα ότι η σημερινή ημέρα θα ήταν μαρτυρική λόγω της απεργίας των ΜΜΜ. Παρόλα αυτά, αφού τα λεωφορεία εκτελούσαν κανονικά τα δρομολόγια, ήμουν υποχρεωμένος να κατέβω στο γραφείο. Η διαδρομή χωρίστηκε σε 3 στάδια:

  1. Κορωπί – Νομισματοκοπείο: Έφυγα από το Κορωπί στις 08.05, παρέα με τον φίλο μου τον Δημήτρη με το πρώτο δρομολόγιο 308 προς Αθήνα. Στο λεωφορείο δεν υπήρχε πολύς κόσμος, ούτε συναντήσαμε κίνηση στη Λαυρίου. Ένα θεματάκι είχαμε κλασσικά στη Μεσογείων μετά την ΕΡΤ. Το σοκ το πάθαμε στο Νομισματοκοπείο, αφού στην στάση περίμεναν ήδη καμιά 50αριά άτομα!
  2. Νομισματοκοπείο-Σταθμός Λαρίσης: Το πρώτο λεωφορείο που πέρασε ήταν το Β5, που τερματίζει στο σταθμό Λαρίσης. Ήταν ήδη πηγμένο, μπήκαμε κι εμείς κι απόγινε…οι πόρτες έκλειναν οριακά και είχαμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας! Η κατάσταση ήταν οριακή, τα νεύρα τεντωμένα (αρκετοί άρχισαν τις φωνές με το παραμικρό). Στη διαδρομή έσπαγα το μυαλό μου να σκεφτώ πού με συμφέρει να κατέβω για να συνεχίσω προς Βοτανικό… μέχρι που θυμήθηκα ότι τα λεωφορεία που τερμάτιζαν στο Μεταξουργείο (Πλατεία Καραϊσκάκη) έχουν μεταφερθεί στο Σταθμό Λαρίσης!
  3. Σταθμός Λαρίσης – Γεωπονικό: Μπήκα στο εντελώς άδειο Β15 από την αφετηρία και κατέβηκα πολύ κοντά στο Γεωπονικό.

Συνολικά το ταξίδι μου (!!) κράτησε περίπου 2 ώρες και 10 λεπτά, χρόνος καθόλου άσχημος σε σχέση με τις καθημερινές και τη συνδυασμένη χρήση μετρό 😛

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί πρέπει όλοι οι συνταξιούχοι να μετακινούνται αυτές τις ημέρες που υπάρχει πρόβλημα και γιατί δεν κάθονται ήσυχα στο σπιτάκι τους… τα λεωφορεία ήταν γεμάτα από ηλικιωμένους που με το ζόρι στέκονταν όρθιοι και ταλαιπωρούνταν από τα σπρωξίματα και τα απότομα φρεναρίσματα του λεωφορείου…

Σήμερα επίσης κατάλαβα πόσο σημαντική είναι η μετακίνηση υπογείως και πόσο χρόνο και ταλαιπωρία γλυτώνω καθημερινά με τις μετακινήσεις μου με το μετρό. 😉