Boardwalk is back!

Στην τελευταία βόλτα που έκανα (Halbike) παρατήρησα ότι ο πίσω τροχός του Boardwalk είχε ένα θεματάκι. Τελικά ο τροχός έφτασε να κάνει οχτάρια επειδή είχαν χαλαρώσει κάποιες από τις ακτίνες, ενώ η ζάντα έβρισκε στα τακάκια! Επειδή φοβήθηκα ότι θα γίνει ζημιά στη ζάντα, άφησα την Παρασκευή το ποδήλατο στο Λέστο για ακτινολόγηση του πίσω τροχού. Εκμεταλλεύτηκα το κενό του Σ/Κ και μια συνάντηση που είχα εκτός γραφείου τη Δευτέρα (οπότε δεν θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω ούτως ή άλλως) και συμφωνήσαμε να το πάρω την Τρίτη.

Σήμερα το ποδήλατο ήταν έτοιμο (με κόστος €8 για την ακτινολόγηση) και έτσι μετά από μέρες έκανα μερικές πεταλιές. Στο μεταξύ τα λάστιχα είχαν ξεφουσκώσει αρκετά και έτσι πέρασα από το κοντινό βενζινάδικο για refill! Μου έκανε εντύπωση όμως που δεν το πρόσεξαν κατά την ακτινολόγηση…

Τέλος καλό, όλα καλά. Από αύριο συνεχίζουν οι διαδρομές προς και από το γραφείο με το Dahonάκι μου!

Advertisements

Συμποδηλάτες με αναδιπλούμενα

Καθημερινά στη διαδρομή μου από και προς το γραφείο συναντώ μερικούς ποδηλάτες, αλλά όχι με αναδιπλούμενα, συνήθως με mountain ή με κούρσες. Τις τελευταίες ημέρες όμως βλέπω στο χώρο έξω από το γραφείο μου ένα αναδιπλούμενο Torpado, προσεγμένο και καλά κλειδωμένο! Δυστυχώς δεν έχω καταφέρει ακόμη να εντοπίσω τον ιδιοκτήτη του, ούτε και περισσότερες πληροφορίες για το ποδήλατο. Πάντως είναι οργανωμένος, με τη σχάρα του, τα φωτάκια του και το φουλάρι στο τιμόνι!

Μια μέρα φεύγοντας από το Πανεπιστήμιο πέτυχα ένα παληκάρι με ένα Dahon Impulse, σε χρώμα σχεδόν ίδιο με το δικό μου Boardwalk! Δυστυχώς δεν μπόρεσα να τον σταματήσω για να πιάσουμε την κουβέντα αλλά ελπίζω να τον ξαναπετύχω στο δρόμο μου.

Ήδη προσπαθώ να μαζέψω όλους τους Έλληνες κατόχους Dahon σε ένα group στο Facebook και ίσως κάνω κάτι αντίστοιχο για τους κάτοχους αναδιπλούμενων ποδηλάτων γενικά. Είμαι σίγουρος ότι είμαστε πολύ εκεί έξω, που κάνουμε τη δουλειά μας με αναδιπλούμενα ποδήλατα και σίγουρα θα γίνουμε πολύ περισσότερο στο μέλλον!

Dahon Boardwalk – Μέρος 1: Η απόφαση

Πραγματικά σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ πώς οδηγήθηκα κάποιο βράδυ να αναζητώ πληροφορίες για αναδιπλούμενα ποδήλατα στο internet…πάντως ήταν για καλό! Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή όμως:

Εδώ και περίπου ένα χρόνο έχω μετακομίσει στο Κορωπί (θα αναφερθώ σε άλλο post σε αυτό το θέμα). Οδηγώ ένα Fiat Cinquecento αλλά λόγω της μεγάλης απόστασης από το κέντρο (και φυσικά της οικολογικής συνείδησης που με διακρίνει!) αποφάσισα να μετακινούμαι με συγκοινωνίες. Με δεδομένη την 6μηνη διακοπή των διαδρομών του μετρό προς το αεροδρόμιο, χρησιμοποιούσα λεωφορείο μέχρι την Εθνική Άμυνα, μετρό μέχρι τον Κεραμεικό και από εκεί είτε με τα πόδια είτε με λεωφορείο (3 στάσεις) μέχρι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Μιλάμε για διαδρομή περίπου 1.30 ώρας καθημερινά!

Λίγο πριν την επανέναρξη της λειτουργίας του Μετρό προς το αεροδρόμιο, έπεσε το μάτι μου στα αναδιπλούμενα ποδήλατα. Αφού επιβεβαίωσα ότι επιτρέπονται στο Μετρό, σκέφτηκα ότι θα με βολέψει. Μικρή η απόσταση από το σπίτι στο μετρό (5 λεπτά με το αυτοκίνητο-δεν παλεύεται με τα πόδια!), δίπλωμα του ποδηλάτου, μετρό και στη συνέχεια ξεδίπλωμα του ποδηλάτου και κατευθείαν για το Πανεπιστήμιο!

Κοίταξα τα αναδιπλούμενα ποδήλατα που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά και εστίασα το ενδιαφέρον μου στα 2 φθηνότερα (καθότι η οικονομική κατάσταση είναι δύσκολη…): Orbea Balade & Dahon Boardwalk. Δοκίμασα πρώτα το Balade στο cyclist.gr, στη Βάρη: Πολύ όμορφο εμφανισιακά, φοβερό χρώμα, με εύκολο άνοιγμα-κλείσιμο, σχάρα για μικρά πακετάκια αλλά λίγο βαρύ. 

Το ποδήλατο αδικήθηκε για διάφορους λόγους: Ο κυριότερος ότι όταν το δοκίμασα είχα να ανέβω σε ποδήλατο περίπου 15 χρόνια (!!), με αποτέλεσμα να νοιώθω πολύ παράξενα. Επιπλέον το δείγμα είχε ξεφούσκωτο πίσω λάστιχο και “κολλούσε” λιγάκι στην άσφαλτο (με δεδομένο και το βάρος του αναβάτη!) και η διαδρομή δεν ήταν ιδανική (άγρια άσφαλτος, ανηφόρα-κατηφόρα).  Τα παιδιά στο Cyclist.gr ήταν ευγενέστατα και έλυσαν όλες τις απορίες μου. Το ποδήλατο κόστιζε €310 (με τη σχάρα) και με περίπου €430 συνολικά θα είχα μαζί μου κράνος, αλυσίδα, ψηφιακό ασύρματο ταχύμετρο και φώτα μπρος-πίσω.

Την επόμενη δοκίμασα το Boardwalk στην αντιπροσωπεία της Dahon στο Μαρούσι. Το ποδήλατο ήταν σαφώς πιο ελαφρύ και με πιο λεπτές γραμμές. Το χρώμα δε μου άρεσε τόσο όσο του Balade (κάθε χρόνο το Boardwalk βγαίνει σε διαφορετικό χρώμα από ότι έμαθα) και το σύστημα άνοιξε-κλείσε έχει 2-3 βήματα παραπάνω από το αντίστοιχο του Balade.

 

Δοκίμασα το ποδήλατο στο εμπορικό κέντρο και είδα διαφορά σε σχέση με το Orbea: Θες η μεγαλύτερη άνεσή μου μετά την βόλτα που είχε προηγηθεί, θες το εντελώς επίπεδο και λείο πλακάκι του εμπορικού κέντρου, θες τα λάστιχα που μόλις είχαν φουσκωθεί, ένοιωσα άλλη αίσθηση! Τα παιδιά εξίσου εξυπηρετικά, μου έλυσαν όλες μου τις απορίες. Η τιμή του βέβαια αισθητά υψηλότερη (€395), και μάλιστα χωρίς καν τη σχάρα! Το δίλημμα μεγάλο λοιπόν και η διαφορά στην τιμή σημαντική…

Το επόμενο μεσημέρι βρέθηκα με τον φίλο μου τον Τάσο στο Χολαργό για μπυρίτσα. Αφού του εξήγησα το δίλημμά μου, κι επειδή είναι άνθρωπος της δράσης, μου πρότεινε να δούμε το Dahon (που ήταν και πιο κοντά). Περάσαμε από την αντιπροσωπεία στο Μαρούσι λίγο πριν κλείσει: Είδα ξανά το ποδήλατο, το βόλταρε κι ο Τάσος, του άρεσε. Προσπάθησα να καταφέρω μια καλύτερη τιμή (για να εξοικονομήσω χρήματα για τα αξεσουάρ που θα έπρεπε σχεδόν άμεσα να πάρω) αλλά μάταια…οπότε αναχωρήσαμε. Εγώ τα είχα ψιλοπαρατήσει, αλλά ο φίλος δεν με άφησε έτσι. Επόμενη στάση: Μαλατέστας στην Αγία Παρασκευή! Ξαναείδαμε το Boardwalk, ζητήσαμε καλύτερη τιμή, πήραμε καλύτερη τιμή, εξυπηρετηθήκαμε από 3 ευγενέστατα άτομα, δώσαμε τα χέρια και ξαφνικά βρέθηκα να είμαι ιδιοκτήτης ενός Boardwalk!!

Ευχαρίστησα τον φίλο Τάσο για την “πίεση” και τις βόλτες με το Jimny του από Χολαργό ως Αγ. Παρασκευή, φόρτωσα το Boardwalk στο 308 (Εθνική Άμυνα-Κορωπί) και έφτασα χαρούμενος στο σπίτι. Τάσο σε ευχαριστώ και πάλι!!