A challenging business trip to Ireland

I recently made a 3-days business trip to Ireland for a 2-day Conference. Due to a relatively recent operation I had, I decided to travel light, carrying only my backpack and a cabin-sized suitcase with only the basics. But this is a trip where things went wrong…

  1. During the flight to Dublin, I managed to stain my shirt (one of the three I had with me) with olive olive during the in-flight lunch. I tried to remove it with wet towels, hand refreshers and lots of soap and rinsing with water but didn’t succeed.
  2. I reached the hotel after about a long trip of 12 hours from Athens. As a result, I missed the interesting guided tour to the Kilkenny Castle, the Welcome Reception (drinks included) as well as a couple of interesting speeches.
  3. When I reached the hotel and started unpacking, I realized that the small dispenser with my dry-skin lotion was broken in the suitcase and left some stains on my second shirt – two shirts off before even the start of the Conference!
  4. My third shirt, which I had picked up from the dry cleaners just before the trip had some small coffee stains which had not been properly (and entirely) removed) – I only wish I had noticed that when I picked it up…
  5. The hotel had a maze-like arrangement (rather complex for newcomers) and some irregularities (e.g. Reception was on top of the 1st and 2nd floor!) so I got lost while heading to the reception. This resulted in me getting out of the building through an one-way security door (not opening from the outside) and I found myself in chilling cold, wearing only a shirt and having just left the steaming shower. That was a shock for me, but fortunately I didn’t catch a cold. No doors opened from outside, so I had to walk in the woods surrounding the hotel until I reached its main entrance.
  6. I left my smartphone to charge overnight using an EU to UK adapter but forgot that the UK power outlets have a small on-off switch. When I woke up in the morning, the smartphone’s battery was almost drained. It was a good thing I had my second device almost fully charged.
  7. On the way back to Athens, my flight from Dublin to London was delayed by more than 1 hour, so I was not sure if I will be able to catch my connecting flight to Athens. I tried to reach both Aer Lingus and British Airways through their social media (FB pages and Twitter) but I got no response. On top of that, power outlets in Dublin airport were out of order and I was running out of battery. Thank God for the free WiFi.
  8. When we landed in London, nobody knew if we had sufficient time to catch our flight to Athens. I was rushing so much that I missed the signs leading to the bus connecting Heathrow Terminal 2 with Terminal 5 and I had to walk much longer to catch the train. I was in a real shock.
  9. Fortunately our flight from London to Athens was also delayed, so I found myself boarding later on. Unfortunately It was delayed so much (more than 2 hours, if I recall well), that we reached Athens early morning (about 05.30) instead of 02.30.
  10. British Airways has turned into a low-cost airline and I was not aware of that. Instead of free beverages during the flight, we were handed a Marks & Spencer menu list and we had to pay for virtually anything that we needed – even for coffee and water. I feel sorry that I had opted for the BA flight instead of e.g. an Aegean one.
  11. The delayed flights along with the lack of proper sleep during the previous days, resulted in me sleeping abnormal times during the weekend, as I was really exhausted.

That’s the kind of stuff that you hate when traveling – especially for business purposes. No matter how well you prepare, things can easily go wrong. It’s a good thing that they’re not typical to most of my business trips, but some times, shot happens!


Issue with laptop’s keyboard – and how I fixed it

The truth is that my WinTab with its Logitech K480 Bluetooth keyboard has almost completely replaced my laptops at home (and often during business trips) – I even get some work done using my smartphones now. I still have my aging but still hard working Toshiba C670-1C1 for specific purposes, such as letting kids watch videos on YouTube or play some online games which is great thanks to its 17-inch screen.

I recently wanted to work on a document so I pulled out the laptop and entered my password – it was rejected. I tried once more, more carefully, only to find out that some keystrokes did not display on screen (namely 1 and 3). I used the numeric keys and managed to log in. After testing the keyboard, I realized that several keys on its left side (including the space bar) did not operate correctly (e.g. pressing them did not have any result). At first I suspected kids pushing the keys so hard that the keyboard ribbon was either broken or removed; kids could have also spilled water on the keyboard without letting me know.

I started looking for online information about the issue; many posts referred to NumLock and other key combinations that could cause the issue; however this did not solve my problem. I also completely uninstalled the keyboards drivers from the Device Manager and disabled device driver updates through Windows Update (as I read online) but still no luck. I even connected my bluetooth keyboard to check if the issue would appear (i.e. software or hardware updates) but it worked fine – so there was something wrong with my laptop.

In the end, I came across a post mentioning a Lenovo pointing device in the Device Manager, and how it should be removed as it caused issues (like mine). I checked, and indeed there was a Lenovo pointing device there (keep in mind that my laptop is a Toshiba, not a Lenovo!). I just had to uninstall the device and voila – the keyboard worked like a charm!

I am still not sure how this Lenovo pointing device drivers made it into my system (maybe a Windows Update component?) but I am glad that I managed to find out the solution and bring the laptop back to normal operation 🙂

Περί της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα

Περί της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα

Με μόλις πέντε παραδείγματα που συνέβησαν μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα μέσα στο 2017, όπου υποτίθεται ότι τα μέτρα θα είναι πιο αυστηρά για τη χρήση καρτών και την πάταξη της φοροδιαφυγής:

  1. Παραγγέλνω συχνά από το γραφείο σε συγκεκριμένο εστιατόριο με μαγειρευτά. Δεν έχει έρθει ποτέ απόδειξη με το φαγητό μέσα στο 2016, παρότι πληρώνω μέσω κάρτας (e-food.gr / deliveras.gr) και η συναλλαγή φαίνεται. Η πρώτη παραγγελία του 2017 (μέσω e-food.gr) συνοδεύτηκε από απόδειξη, αλλά ίσως ήταν τυχαίο γεγονός. Συνάδελφοι πάντως που πληρώνουν με μετρητά δεν παίρνουν ποτέ απόδειξη από τον διανομέα, παρά μόνο δελτίο παραγγελίας.
  2. Χαλάει η πλακέτα του ψυγείου. Έρχεται ο μάστορας, την παίρνει, την επισκευάζει συνεργάτης του και ο μάστορας την ξαναφέρνει για να την τοποθετήσει. Κόστος €100, εννοείται χωρίς ΦΠΑ. Αν θέλω απόδειξη θα πρέπει να επιβαρυνθώ τα 24 ευρώ του ΦΠΑ. Θέλω?
  3. Πηγαίνω το αυτοκίνητο για πρώτη φορά σε συνεργείο γειτονιάς – αλλά τεράστιο (πιάνει σχεδόν ένα οικοδομικό τετράγωνο) – για αλλαγή λαδιών και φίλτρου. Μόλις το άφησα ρωτάω το κόστος (€35) και αν μπορώ να πληρώσω με κάρτα. Η απάνητηση ήταν πως γίνεται, αλλά θα πρέπει να επιβαρυνθώ τον ΦΠΑ 24%, αφού θα πρέπει να κοπεί απόδειξη. Εννοείται πως δε με ήξεραν και θα μπορούσα να είμαι εφοριακός.
  4. Πηγαίνω για δεύτερη φορά σε κομμωτήριο για κούρεμα. Την πρώτη φορά είχε κόψει απόδειξη χωρίς να ζητήσω. Αυτή τη φορά δεν έκανε την κίνηση. Το συγκεκριμένο κομμωτήριο είναι 30% φθηνότερο στο κούρεμα σε σχέση με αυτό που πήγαινα παλιότερα (€10 αντί για €13), το οποίο επίσης έξοβε αποδείξεις επιλεκτικά.
  5. Πηγαίνω για πρώτη φορά σε βουλκανιζατέρ για μπάλωμα σε λάστιχο και μετάθεση ελαστικών μπρος-πίσω. Ρωτάω εξαρχής το κόστος για να ξέρω τι να περιμένω- 28 ευρώ, χωρίς να διευκρινήσουμε αν είναι με απόδειξη ή όχι. Τελικά όταν έρχεται η ώρα να πληρώσω μου ζητάει €25 και δεν κόβει απόδειξη.


Το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου είναι σύνθετο: ο υπερβολικά υψηλός ΦΠΑ (που όλοι θέλουν να αποφύγουν), η έλλειψη παιδείας, το κράτος-κατσαπλιάς που κοιτάζει να τα αρπάξει από όπου μπορεί χωρίς να υπάρχει όμως ανταποδοτικότητα, η κρίση που κάνει τον καθένα να θέλει να γλυτώσει (άμεσα) ό,τι μπορεί από το κόστος αγαθών και υπηρεσιών και τέλος η παντελής έλλειψη ελέγχων. Αν ο μοναδικός έλεγχος είναι ο πελάτης/καταναλωτής που θα πρέπει να τσακώνεται με τον πωλητή/προμηθευτή για μια απόδειξη (τη στιγμή που δεν υπάρχει άμεσο όφελος), τότε το παιχνίδι είναι χαμένο – για αυτό και δεν φοβάται κανένας αν ο πελάτης που μπαίνει στο μαγαζί του για πρώτη φορά είναι εφοριακός. Το αν θα ζητήσω απόδειξη εγώ είναι δικαίωμά μου (και όχι υποχρέωσή μου) και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και κυρίως από το συμφέρον μου.

Οι άλλοι παράγοντες είναι πολύπλοκοι και δεν έχω χρόνο να τους αναλύσω καν.

Breaking down (Μέρος Γ): Ο φούρνος μικροκυμάτων

Αφού επισκευάσαμε αυτοκίνητο και ψυγειοκαταψύκτη θεωρήσαμε πως κλείσαμε με τις ζημιές του Γενάρη, οπότε καθίσαμε την Κυριακή να φάμε οικογενειακά το μεσημεριανό μας. Το φαγητό ήθελε λίγο και γρήγορο ζέσταμα στο φούρνο μικροκυμάτων: Μόλις όμως ζεστάναμε τα δύο πιάτα των παιδιών και πηγαίναμε να βγάλουμε το τρίτο, το κουμπί που ανοίγει το φούρνο έμεινε μέσα, με ένα χαρακτηριστικό ήχο που υποδήλωνε μάλλον σπάσιμο πλαστικού. Το πιάτο είχε μείνει μέσα και ο φούρνος λειτουργούσε κανονικά κατά τα άλλα.

Αφού φάγαμε, έβαλα λίγο χρόνο να προσπαθήσω να ανοίξω την πόρτα του φούρνου αρχικά με ένα μαχαίρι ανάμεσα στην πόρτα και το σώμα του, μήπως και μπορούσα να σηκώσω το μάνταλο που ασφαλίζει την πόρτα. Αδύνατον. Τελικά ξεβίδωσα όλο το κέλυφος του φούρνου, το σήκωσα και είδαμε ότι όντως κάτι είχε σπάσει ή φύγει από τη θέση του (δύσκολο να πει κανείς στο σημείο που βρίσκεται). Προσπαθήσαμε για λίγο μήπως και αλλά μπα…

Δεν ξέρω αν αξίζει καν να επισκευαστεί ή απλά να αντικατασταθεί από ένα καινούριο. Εγώ λέω το 2ο πάντως.

Breaking down (Μέρος Β): Το ψυγείο

whirplool_arc_8120ixΕδώ και καιρό ο ψυγειοκαταψύκτης μας υπολειτουργούσε – βασικά λειτουργούσε κανονικά αλλά κάθε φορά που μπριζώναμε κάποια συσκευή σε οποιοδήποτε (σχεδόν) δωμάτιο, σταματούσε στιγμιαία το μοτέρ, ακουγόταν ένα χαρακτηριστικό “μπιπ-μπιπ” και μετά έκανε μια επανεκίνηση. Το ίδιο γινόταν συχνά και όταν απλά ανάβαμε κάποιο φως σε ένα από τα κοντινά δωμάτια.

Στην αρχή υποψιαστήκαμε τα ηλεκτρολογικά του σπιτιού (που απέχουν πολύ από το να είναι ικανοποιητικά και λειτουργικά) που μέσα από μικρές πτώσεις τάσεις (πχ. όταν ανάβει μια λάμπα ή μπριζώνεται μια συσκευή) μπορεί να προκαλούσαν θέμα στο ψυγείο, οπότε δοκιμάσαμε να το μπριζώσουμε σε σταθεροποιητή τάσης, ακόμη και σε UPS. Παρόλα αυτά, το πρόβλημα συνεχιζόταν.

(Μίλαμε για το ίδιο ψυγείο που παρότι No Frost, έπιανε πάγο και έπρεπε να κάνουμε απόψυξη κάθε καολοκαίρι όταν λείπαμε για διακοπές).

Τελικά Παρασκευή και 13 ξημερώματα αποφάσισε να μας αφήσει – το “μπι-μπιπ” συνεχιζόταν χωρίς να σταματά και το μοτέρ δεν μπορούσε να πάρει μπροστά, παρότι ακουγόταν κάτι σαν ρελέ που προσπαθούσε να το ξεκινήσει. Διαπιστώσαμε το πρόβλημα την Παρασκευή  το πρωί όταν ξυπνήσαμε, οπότε αναγκαστήκαμε να πετάξουμε τα περισσότερα τρόφιμα της κατάψυξης που είχε χάσει εντελώς την ψύξη της. Όλα αυτά παραμονή του πάρτι του μικρού μας, οπότε και είχαμε ένα ψυγείο γεμάτο τρόφιμα… Ψάξαμε αμέσως για τεχνικό που θα μπορούσε να έρθει να δει το πρόβλημα το απόγευμα, μόλις επιστρέφαμε κι εμείς στο σπίτι, αλλά μάταια – παρά τη γκρίνια και την κρίση όλοι είχαν αρκετή δουλειά.

Μετά από δεκάδες τηλεφωνήματα ήρθε ένας από αυτούς Σάββατο πρωί – με τον βοηθό του. Χωρίς δοκιμές (μόνο από την περιγραφή μας) κατέληξαν στο ότι φταίει η πλακέτα και λόγω του επείγοντος θα επιχειρούσαν την επισκευή της. Εναλλακτικά θα χρειαζόταν αντικατάσταση με νέα που θα κόστιζε περισσότερο (γύρω στα €200 υπολόγιζαν το ανταλλακτικό) και θα αργούσε 2-3 ημέρες, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα. Τελικά είχαμε την επισκευασμένη πλακέτα εγκατεστημένη στο ψυγείο – και πλήρως λειτουργική πλέον – μέτα από 4 ώρες και με κόστος €100 (όμορφα και στρογγυλά).

Με τις υγείες μας.

Breaking down (Μέρος Α): Το αυτοκίνητο

Έπρεπε εδώ και καιρό να πάμε το οικογενειακό μας Opel Corsa για αλλαγή λαδιών και φίλτρου, και καθώς εργάσιμες ημέρες και ώρες δεν έχουμε πρόσβαση σε συνεργείο στην περιοχή που μένουμε, αποφάσισα να το πάω σε ένα συνεργείο κοντά στο γραφείο. Όλα ξεκίνησαν κανονικά, αλλά μόλις πέρασα τα 70-80 στη Βάρης-Κορωπίου το αυτοκίνητο άρχισε να τρέμει ολόκληρο, σα να μην προλάβαινε η αντλία βενζίνης να δώσει αρκετό καύσιμο στον κινητήρα. Στο πρώτο φανάρι δεν κατάφερε να κρατήσει το ρελαντί και έσβησε. Ψυχραιμία, τα έχω ξαναπεράσει με το Corsa: Ανάβω alarm και προσπαθώ να βάλω μπρος. Μάταια. Κορναρίσματα από πίσω, τα αυτοκίνητα προσπαθούν να αλλάξουν λωρίδα. Το αυτοκίνητο νεκρό, ίσα που γυρνούσε η μίζα. Με τα πολλά και με πάτημα γκαζιού πήρε μπρος και έφτασα στην παραλιακή. Στο φανάρι της Λ. Αλίμου ξανασβήνει, μετά από το σχετικό τρέμουλο. Πάλι τα ίδια από την αρχή, απλά πιο επικίνδυνα λόγω της μεγάλης ταχύτητας που αναπτύσσουν τα αυτοκίνητα πίσω μου. Μετά από 3-4 λεπτά πήρε μπρος.

Embed from Getty Images

Πάω στο συνεργείο, εξηγώ το πρόβλημα και μου λένε ότι θα το συνδέσουν με διαγνωστικό. Φαίνεται ότι η βλάβη είναι ένα ρελέ της αντλίας βενζίνης, αλλά δεν μπορούν να το επισκευάσουν, καθώς λείπει με άδεια ο ηλεκτρολόγος τους. Πακέτο. Επιστρέφω βράδυ πλέον στο σπίτι, προσέχοντας να μην ξεπεράσω τα 70. Σε κάποια φάση ξεχάστηκα και την πάτησα στην παραλιακή… πάλι η διαδικασία από την αρχή – απλά τώρα είναι σκοτάδι και ίσως λίγο πιο επικίνδυνο. Με τα πολλά κατάφερα και έφτασα σπίτι χωρίς να σβήσει ξανά, πηγαίνοντας με 40-50.

Η λύση: Ο πέθερός μου πήγε το αυτοκίνητο στο γνωστό του συνεργείο (που εμπιστεύεται εδώ και χρόνια) και αλλάχθηκε κάποια πλακέτα – ίσως ο αυτόματος – με κόστος €110. Δεν τολμάω να οδηγήσω το Corsa για να το δοκιμάσω, γιατί φαίνεται πως μόνο στα δικά μου χέρια ξεψυχάει – η γυναίκα μου σπάνια είχε πρόβλημα.

Με τις υγείες μας…

Η επίδραση της αυξημένης τιμής των καυσίμων στα επίπεδα κίνησης στους δρόμους

Μου φαίνεται σαν χθες (αν και ήταν μέσα στο καλοκαίρι) που η τιμή της αμόλυβδης κυμαινόταν μεταξύ €1,359 – €1,389, με αποτέλεσμα σε ορισμένες περιπτώσεις να μπορώ να βάζω ακόμη και Shell V-Power με λιγότερο από €1,4/L. Με το νέο έτος όμως, που έφερε νέες αυξήσεις στα καύσιμα, η τιμή της αμόλυβδης κυμαίνεται πλέον πάνω από το €1,5/L – σημαντική διαφορά για κάποιον που οδηγεί περισσότερα από 400 χλμ την εβδομάδα. Πώς όμως θα επηρέασει αυτή η αύξηση την κίνηση που επικρατεί στους δρόμους της Αθήνας? Προσωπικά σκέφτομαι τις εξής τρεις πιθανές περιπτώσεις:
  1. Μείωση της κίνησης: Η αύξηση της τιμής των καυσίμων θα αποθαρρύνει τη χρήση αυτοκινήτου σε όσους είτε δεν βγαίνουν πλέον οικονομικά ή ήταν οριακά να χρησιμοποιήσουν ΜΜΜ αλλά προτιμούσαν την άνεση του αυτοκινήτου τους. Επίσης θα αποθαρρύνει όσους χρησιμοποιύσαν περιστασιακά το αυτοκίνητο αντί των ΜΜΜ. Αναφέρομαι πάντα σε περιπτώσεις ανθρώπων που μπορούν να εξυπηρετηθούν από τα ΜΜΜ χωρίς να ταλαιπωρηθούν ιδιαίτερα. Σε συνδυασμό με την ακινησία αριθμού αυτοκινήτων λόγω της κατάθεσης πινακίδων (βλ. υψηλά τέλη κυκλοφορίας και αδυναμία πληρωμής τους), αναμένεται ακόμη χαμηλότερος αριθμός αυτοκινήτων στους δρόμους. Αποτέλεσμα: Λιγότερα αυτοκίνητα στο δρόμο, κυρίως όσων το έχουν πραγματικά ανάγκη (βλ. επαγγελματίες και όσους εξοικονομούν χρόνο με τη μετακίνηση με αυτοκίνητο σε σχέση με τα ΜΜΜ).
  2. Σταθερά επίπεδα κίνησης: Το αυτί του Έλληνα δεν ιδρώνει από αυξήσεις – έχει μάθει να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητό του ακόμη και σε περιπτώσεις που θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί εύκολα και οικονομικά από ΜΜΜ (βλ. όσους εξυπηρετούνται από το Μετρό), ακόμη και για μικρές αποστάσεις, ακόμη και σε προορισμούς όπου είναι βέβαιος ότι δεν θα βρει καν θέση στάθμευσης για το αυτοκίνητό του (οπότε θα διπλοπαρκάρει/παρκάρει σε πεζοδρόμιο/θα κλείσει δρόμο ή λωρίδα με αλάρμ κ.ο.κ.). Αποτέλεσμα: Καμία μεταβολή στον αριθμό των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας.
  3. Αυξημένη κίνηση: Ναι, μπορεί να συμβεί και αυτό. Λόγω της αυξημένεης τιμής της βενζίνης, οι οδηγοί θα στραφούν σε πιο οικονομικό τρόπο οδήγησης (βλ. hypermiling), με αποτέλεσμα να προκαλείται μποτιλιάρισμα από οδηγούς που αποφεύγουν να κινηθούν με υψηλές ταχύτητες ακόμη και σε άδειους δρόμους / λωρίδες δρόμων. Αποτέλεσμα:  Καμία μεταβολή στον αριθμό των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας αλλά χαμηλότερες ταχύτητες κίνησης.


Τι από τα τρία θα ισχύσει στην πράξη? Με δεδομένο ότι ο Έλληνας είναι αψυχολόγητος γενικά, μόνο ο χρόνος θα δείξει. Αν όμως έπρεπε πάντως να ποντάρω σε μία από τις τρεις επιλογές, θα έβαζα τα λεφτά μου στο 2 😉

Περί της ιατροφαρμακευτικής ασφαλίσεως στην Ελλάδα

Πρόσφατα προχώρησα στο κλείσιμο των βιβλίων μου ως ελεύθερος επαγγελματίας, αφού πλέον είμαι ασφαλισμένος στο ΙΚΑ. Αποφάσισα λοιπόν να δω τι γίνεται με το βιβλιάριο υγείας μου, έτσι ώστε να μπορώ να κάνω κάποιες εξετάσεις – αν μπορέσω (βλέπε παρακάτω).

1η στάση:ΙΚΑ της περιοχής μου. Πήγα εξοπλισμένος με το παλιό μου βιβλιάριο του ΙΚΑ (που το είχα πάντα στην άκρη, για πιθανή μελλοντική χρήση), βεβαιώσεις του νέου εργοδότη μου ότι είμαι ασφαλισμένος κλπ. Ομολογώ ότι έκανα τη δουλειά μου πιο γρήγορα από ότι περίμενα: Χρειάστηκε μόνο το παλιό βιβλιάριο (που ισχύει πλέον κανονικά) και μία υπεύθυνη δήλωση ότι δεν είμαι ασφαλισμένος σε άλλο φορέα – προσυμπληρωμένη παρακαλώ! Αν είχα τη διακοπή από τον ΟΑΕΕ δεν θα χρειαζόταν καν η δήλωση.

2η στάση: Κέντρο Υγείας της περιοχής μου. Πήγα χαρούμενος με το νέο-παλιό μου βιβλιάριο υγείας για να με δει οφθαλμίατρος και παθολόγος. Περίμενα υπομονετικά στη σειρά μου, για να ενημερωθώ ότι όχι μόνο δεν υπάρχει οφθαλμίατρος στο συγκεκριμένο Κ.Υ. οπότε θα πρέπει να πάω σε γειτονικό προάστιο (μένω στα Μεσόγεια) αλλά ούτε και παθολόγος – παρά μόνο γενικός ιατρός. Τους εξήγησα ότι χρειάζομαι μόνο να μου γράψει εξετάσεις αίματος και ούρων, καθώς νοιώθω ατονία, κόπωση και έχω ζαλάδες και θέλω να δω τι μου συμβαίνει. Κλείσαμε ραντεβού για τις 4/1/2017 (που δεν θα έχω άδεια) και μάλιστα όχι συγκεκριμένη ώρα: Πρέπει να πάω από τις 08.00, να πάρω νουμεράκι για να είμαι έτοιμος όταν ξεκινήσει ο γιατρός να βλέπει ασθενείς στις 09.00.

Θυμήθηκα πριν από μερικά χρόνια, που χρειαζόμασταν παιδίατρο για να γράψουμε κάποια εμβόλια, και από το ΙΚΑ της περιοχής μας μας είχαν παραπέμψει στη Ραφήνα ή στο Παίδων (στο Γουδί) – 40+ χιλιόμετρα από το σπίτι μας…

Όντας ασφαλισμένος συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στον εκάστοτε ασφαλιστικό φορέα, νοιώθω (για να το πω ευγενικά) εξαπατημένος καθώς δεν μπορώ να έχω τις παροχές που χρειάζομαι, όταν τις χρειάζομαι. Έχω την εντύπωση ότι ταλαιπωρούμαι χωρίς λόγο, ακόμη και για τα πλέον απλά θέματα και δεν έχω τις υπηρεσίες για τις οποίες πληρώνω…

Upgrade day

Today was a day full of upgrades for my hardware:

  • I woke up only to see that my Lumia 735 had the latest Windows Insider build (10.0.14977.1000) waiting to be downloaded and installed. I took some time to download it before I left home and then let it do the installation while I was offline. The process worked great, for once more.
  • After I got home, I upgraded my newly-purchased TP-Link TD-W8960N V7 modem/router to the latest firmware version (v.160614 Rel.41323). If I find some time, I may give the OpenWRT firmware a try as well.
  • Then, it was time for my (also newly-purchased Samsung BD-J4500R Blu-Ray Player. I upgraded its firmware from v1008.1 to v.1011.0.

If you ask me, I have no idea about what the new firmwares bring to my devices. I rest assured that they will operate better in some aspects. 🙂