Διακοπές 2014: Ταχύπλοα vs. Συμβατικά πλοία, σημειώσατε 2

Φέτος αποφασίσαμε να πάμε και πάλι στη Νάξο μετά από 3 χρόνια. Χωρίς αυτοκίνητο, αλλά με τα δύο πιτσιρίκια. Από Ραφήνα.

Για να γλυτώσουμε τη γκρίνια των μικρών μας από το μεγάλο ταξίδι με συμβατικό πλοίο, είπαμε να δώσουμε κάτι παραπάνω για να πάμε με ταχύπλοο: το κάτι παραπάνω ήταν 52 ευρώ έκαστο για κάθε ενήλικα αντί για 36,50 με το Blue Star (στις αεροπορικές, μπορούσαμε και με 32 ευρώ έκαστος στο κατάστρωμα ή σε σαλόνι)  – ευτυχώς τα πιτσιρίκια μιας δεν πληρώνουν ακόμα ειστήριο γιατί είναι μικρά.

Το FlyingCat4 ξεκίνησε στις 3/8/2014 στις 08.00 από Ραφήνα και έφτασε στη Νάξο στις 12.20 αντί για 11.25 που ήταν προγραμματισμένο. Χωρίς προφανή λόγο. Χωρίς ενημέρωση. Συνολική διάρκεια 4 ώρες και 20 λεπτά. Κόστος 104 ευρώ (για να πάμε μόνο).

Το Blue Star Ithaki από Ραφήνα ξεκινούσε στις 07.40 και έπιανε Νάξο στις 13.30. Συνολική διάρκεια 5 ώρες και 50 λεπτά. Από την εμπειρία μου τόσα χρόνια, τα Blue Star είναι συνεπή στους χρόνους τους, αλλά το συγκεκριμένο δεν ξέρω αν καθυστέρησε την ημέρα που ταξιδεύαμε. Κόστος 73 ευρώ.

Τα ίδια και στην επιστροφή: Το FlyingCat4 ήρθε στην ώρα του στη Νάξο και ξεκίνησε στις 16/8/2014 στις 14.00 περίπου αλλά και πάλι φτάσαμε στις 18.20 στη Ραφήνα. Πάλι 4 ώρες και 20 λεπτά… τυχαίο? Δε νομίζω… με έκανε να αναρωτιέμαι αν τελικά το FlyingCat4 έχει κάνει ποτέ τη διαδρομή Ραφήνα-Νάξος & Νάξος-Ραφήνα σε 3 ώρες και 20 λεπτά που υπόσχεται…

Επιπλέον οι τουαλέτες μύριζαν από μακρυά και ευτυχώς δεν χρειάστηκε να τις χρησιμοποιήσουν τα μικρά μας. Το bar δε, χρέωσε 2,95 ευρώ μια τυρόπιτα (με τυρί Φιλαδέλφεια, όπως μας είπαν, γιατί δεν είχε απλή)

Για να κλείσουμε το θέμα: Το FlyingCat4 δεν έκανε τη διαδρομή στο χρόνο που είχε υποσχεθεί. Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές, αλλά δεν πληρώνουν το ταξί που αναγκαστήκαμε να πάρουμε επειδή χάσαμε το λεωφορείο στη Νάξο. Η διαφορά δε στην τιμή με το Blue Star (και προφανώς και με άλλα συμβατικά πλοία) δεν δικαιολογεί πλέον τη διαφορά στο χρόνο που χρειάζεται για να φτάσουμε στη Νάξο. Συνολικά πληρώσαμε 208 ευρώ με το FlyingCat4 αντί των 146 με το Blue Star.

Πάμε και στα άλλα τα καλά: Διαδρομή Ίος-Νάξος (13/8/2014) με το SeaJet 2. Περιμένουμε στο λιμάνι τις Ίου στις 12.35 που ήταν προγραμματισμένο να μας πάρει (και να μας σηκώσει…). Έφτασε με το πάσο του στις 13.15, μέχρι να φορτώσει πήγε 13.30 – Μία ώρα καθυστέρηση σχεδόν, χωρίς καμία ανακοίνωση ή δικαιολογία. Φτάσαμε στη Νάξο μετά από 40 περίπου λεπτά – 14.10 αν θυμάμαι καλά. Κόστος: 2 Χ 28,30 οι ενήλικες = 56,60 ευρώ και 14,20 ευρώ ο μικρός, άρα 70,80 ευρώ – προφανώς για το SeaJet δεν ισχύει αυτό που αναγράφεται στην πίσω πλευρά του εισιτηρίου σχετικά με τα παιδιά κάτω των 4 ετών, αφού το σύστημα δεν μας έβγαζε μηδενικό εισιτήριο. Η δε καθυστέρηση σε σχέση με το συνολικό χρόνο της διαδρομής ήταν τραγική.

Στην αντίστοιχη διαδρομή Νάξος-Ίος (9/8/2014) με το Blue Star Ithaki, το καράβι ήρθε με μικρή καθυστέρηση (περίπου 20 λεπτά) και φτάσαμε σε περίπου 1 ώρα. Κόστος: 14,50 Χ 2 = 29,00 ευρώ οι ενήλικες και μηδενικό εισιτήριο ο μικρός, άρα 29,00! Φαίνεται ότι στη Blue Star δεν είναι τόσο έξυπνοι για να χρεώνουν και τα βρέφη…

Συμπέρασμα: Πολύ άσχημες οι εμπειρίες μας φέτος από τα ταχύπλοα. Αν αποφασίσουμε το χρόνου να πάμε πάλι στη Νάξο, μάλλον θα προτιμήσουμε κάποιο συμβατικό πλοίο που είναι πιο συνεπές στους χρόνους του και με τη διαφορά στην τιμή θα μπορέσουμε να πάρουμε και το αυτοκίνητό μας. Αν αποφασίσουν να αλλάξουν τροπάρι τα ταχύπλοα, θα το μάθουμε από κριτικές και θα δούμε τι θα κάνουμε, αλλά μέχρι τότε θα κάνουμε κράτει…

Νάξος, 2011

Πραγματικά τις χρειαζόμουν αυτές τις διακοπές: Μετά από τρία πενθήμερα επαγγελματικά ταξίδια (τέλος Ιουνίου – μέσα Ιουλίου) και μια γενικά δύσκολη χρονιά, αυτές οι ημέρες των καλοκαιρινών διακοπών φάνταζαν σαν όαση. Παρότι η περίοδος που επιλέξαμε δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, αφού έτρεχαν αρκετές προθεσμίες για τη δουλειά μέχρι το τέλος του Ιουλίου, τελικά μαζέψαμε τα πράγματα σε βαλίτσες και φύγαμε για Νάξο.

SANY0008SANY0926

Η συνταγή γνωστή εδώ και χρόνια: Θάλασσα, καλό σπιτικό φαγητό και χαλάρωση. Φέτος τα πράγματα ήταν ελαφρώς διαφορετικά με την παρουσία του μικρού που αλώνιζε και ήθελε συνεχώς την προσοχή μας αλλά ήταν μια ευκαιρία να τον χαρούμε για περισσότερες ώρες!

SANY0927

Βόλτες στην παραλία και στα λιγοστά μαγαζιά (ταβέρνες & μπαράκια), πρωινό και απόγευματινό μπάνιο (ακόμα και στη μοναδική πισίνα εκεί!), φαγητό στο σπίτι και στις λιγοστές ταβέρνες της περιοχής. Φέτος είχαμε και το γάμο ενός ξαδέρφου με το ίδιο όνομα, οπότε για πρώτη φορά είδαμε γάμο στον Αη-Γιάννη, το μικρό εκκλησάκι του χωριού. Το δε τραπέζι μετά το γάμο ήταν κάτι πραγματικά εντυπωσιακό: Σχεδόν όλα είχαν μεταφερθεί από τη Χώρα μέχρι την άλλη άκρη του νησιού!

SANY0905SANY0907

Όσον αφορά στη δουλειά, είχα την εντύπωση ότι με το mobile internet της WIND θα μπορούσα να κάνω δουλειά στο netbook, τουλάχιστον για τα βασικά (emails και ελαφρύ browsing). Δυστυχώς η έλλειψη 3G έκανε τα πάντα πολύ αργά και δύσκολα, με αποτέλεσμα να παρατήσω την προσπάθεια μετά τις 2 πρώτες ημέρες και να απαντάω σε emails μόνο μέσω του κινητού μου. Στην κυριολεξία δεν μπορούσε να ανοίξει ούτε μια απλή σελίδα στο netbook (συνεχόμενα time-outs) και για να καταφέρω να στείλω ένα αρχείο 350 kb χρειάστηκα περισσότερες από 2 ώρες προσπαθειών! Για να μην πω για την ηλεκτρονική τραπεζική: Αφού δεν μπορούσα να ανοίξω τη σελίδα του web banking της Εθνικής και στην εφαρμογή για Windows Mobile (για Android δεν υπάρχει ακόμη διαθέσιμη η αντίστοιχη εφαρμογή!) δεν υπήρχε πρόβλεψη για πληρωμή ΦΠΑ, αναγκάστηκα να κάνω περίπου 30 χλμ άσχημου δρόμου (ανηφόρες/κατηφόρες+στροφές) μέχρι το πλησιέστερο ΑΤΜ για να ολοκληρώσω η διαδικασία…

Στην τελική ίσως ήταν καλύτερα έτσι, αφού άφησα στην άκρη τη δουλειά για λίγες ημέρες και αφιερώθηκα σχεδόν ολοκληρωτικά στην οικογένειά μου.

Τελικά οι διακοπές έλαβαν τέλος μετά από περίπου 10 ημέρες. Γυρίσαμε σπίτι μαυρισμένοι, ξεκούραστοι αλλά και προβληματισμένοι για ορισμένα θέματα που θα μας απασχολήσουν τους επόμενους μήνες. Επόμενες διακοπές? Χριστούγεννα του 2011.

Ηρακλειά, Μικρές Κυκλάδες, 2011

Πότε: 27-29/7/2011

Πώς: Από Χώρα Νάξου, 1.30 ώρα με τον Σκοπελίτη, €7.00 το ατομικό.

Πού μείναμε: Νηρηίδες Studios, Αγ. Γεώργιος (Λιμάνι), Ηρακλειά. Οικονομικό και καθαρό δωμάτιο, σεντόνια και πετσέτες που μύριζαν σαπούνι. Εξαιρετική σπιτονοικοκυρά η Άννα, έκανε τη διαμονή μας ευκολότερη.

Πού φάγαμε:

  • Στην Ακαθή (Αγ. Γεώργιος). Εκτός από θαλασσινά έχει και εξαιρετικά μαγειρευτά φαγητά και εξαιρετικό service, σε συνδυασμό με χαμηλές τιμές.
  • Στο στέκι της Άννας (Παναγιά), κατσικάκι και κεφτεδάκια.
  • Σφολιάτες για πρωινό, καφεδάκι στους καναπέδες του, απίθανες κρέπες και σάντουιτς για το βράδυ στο Πέρασμα (Άγγελος). Η πραλίνα της κρέπας ήταν μαγική!
  • Ωραία μέρη για φαγητό μας φάνηκαν το Μαϊστράλι με τα θαλασσινά και ο Πεύκος με τα ψητά κρέατά του.

Πού κάναμε μπάνιο:

  • Στο λιμάνι (Αγ. Γεώργιος), πεντακάθαρη παραλία με πράσινα νερά.

SANY0943SANY0963

  • Στο Λειβάδι (1.5 χλμ από το λιμάνι). Ωραία παραλία, μαζεύει πολλούς πιτσιρικάδες

Τι δεν είδαμε:

  • Τη σπηλιά με τους σταλακτίτες, αφού δεν είχαμε χρόνο ούτε μεταφορικό μέσο.
  • Το Baraki σε λειτουργία, αφού αποδείχθηκε after (ανοίγει μετά τις 24:00) και δεν αντέχαμε ξενύχτια εκείνες τις ημέρες…ένα ποτάκι θα το πίναμε όμως πριν πάμε για ύπνο. Γνωρίσαμε τον ιδιοκτήτη κατά την άφιξή μας στο νησί, μας βοήθησε να βρούμε δωμάτιο και γενικά φάνηκε ωραίος τύπος. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να τον δούμε και στο Baraki!

  • Τις μη-προσβάσιμες παραλίες του νησιού, αφού η κρουαζιέρα ήθελε τουλάχιστον 5 άτομα για να πραγματοποιηθεί.

Γενικά η Ηρακλειά προσφέρεται για ήσυχες διακοπές αφού έχει ελάχιστο κόσμο, ελάχιστα καταστήματα (υπάρχουν βέβαια όλα τα βασικά στα 2 mini-market) και ελάχιστα αυτοκίνητα. Απέχει ελάχιστα από τη Νάξο (είναι το πλησιέστερο νησί των Μικρών Κυκλάδων) και οι κάτοικοι είναι εξυπηρετικότατοι και πάντα φιλικοί. Οι τιμές ήταν λογικές σχεδόν σε όλα τα είδη (π.χ. φαγητό, καφές) με ελάχιστες εξαιρέσεις (πρέπει να χωνέψω πως τυρόπιττα κάτω από €1,60 δεν υπάρχει σε Νάξο-Ηρακλειά!). Το νερό του δικτύου πίνεται οριακά (σύμφωνα με τους μόνιμους κατοίκους), οπότε τα εμφιαλωμένα είχαν την τιμητική τους). Υπήρχε ένα ασύρματο δίκτυο WiFi (Irakleia Free HotSpot ή κάτι τέτοιο) στο οποίο κανείς μας δεν κατάφερε ποτέ να συνδεθεί, και τα κινητά (WIND/Cosmote) δεν έπιαναν σε όλα τα σημεία του νησιού (π.χ. οριακά στα δωμάτια, καθόλου στο εστιατόριο, κανονικό σήμα στο λιμάνι). Υπάρχουν αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια (εμείς βρήκαμε εύκολα χωρίς να έχουμε κάνει κράτηση) αλλά όχι camping, ενώ το ελεύθερο camping απαγορεύεται…

Γενικά περάσαμε όμορφα, κάναμε τις βουτιές μας, φάγαμε καλά και γεμίσαμε τις μπαταρίες μας!