Με μόλις πέντε παραδείγματα που συνέβησαν μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα μέσα στο 2017, όπου υποτίθεται ότι τα μέτρα θα είναι πιο αυστηρά για τη χρήση καρτών και την πάταξη της φοροδιαφυγής:

  1. Παραγγέλνω συχνά από το γραφείο σε συγκεκριμένο εστιατόριο με μαγειρευτά. Δεν έχει έρθει ποτέ απόδειξη με το φαγητό μέσα στο 2016, παρότι πληρώνω μέσω κάρτας (e-food.gr / deliveras.gr) και η συναλλαγή φαίνεται. Η πρώτη παραγγελία του 2017 (μέσω e-food.gr) συνοδεύτηκε από απόδειξη, αλλά ίσως ήταν τυχαίο γεγονός. Συνάδελφοι πάντως που πληρώνουν με μετρητά δεν παίρνουν ποτέ απόδειξη από τον διανομέα, παρά μόνο δελτίο παραγγελίας.
  2. Χαλάει η πλακέτα του ψυγείου. Έρχεται ο μάστορας, την παίρνει, την επισκευάζει συνεργάτης του και ο μάστορας την ξαναφέρνει για να την τοποθετήσει. Κόστος €100, εννοείται χωρίς ΦΠΑ. Αν θέλω απόδειξη θα πρέπει να επιβαρυνθώ τα 24 ευρώ του ΦΠΑ. Θέλω?
  3. Πηγαίνω το αυτοκίνητο για πρώτη φορά σε συνεργείο γειτονιάς – αλλά τεράστιο (πιάνει σχεδόν ένα οικοδομικό τετράγωνο) – για αλλαγή λαδιών και φίλτρου. Μόλις το άφησα ρωτάω το κόστος (€35) και αν μπορώ να πληρώσω με κάρτα. Η απάνητηση ήταν πως γίνεται, αλλά θα πρέπει να επιβαρυνθώ τον ΦΠΑ 24%, αφού θα πρέπει να κοπεί απόδειξη. Εννοείται πως δε με ήξεραν και θα μπορούσα να είμαι εφοριακός.
  4. Πηγαίνω για δεύτερη φορά σε κομμωτήριο για κούρεμα. Την πρώτη φορά είχε κόψει απόδειξη χωρίς να ζητήσω. Αυτή τη φορά δεν έκανε την κίνηση. Το συγκεκριμένο κομμωτήριο είναι 30% φθηνότερο στο κούρεμα σε σχέση με αυτό που πήγαινα παλιότερα (€10 αντί για €13), το οποίο επίσης έξοβε αποδείξεις επιλεκτικά.
  5. Πηγαίνω για πρώτη φορά σε βουλκανιζατέρ για μπάλωμα σε λάστιχο και μετάθεση ελαστικών μπρος-πίσω. Ρωτάω εξαρχής το κόστος για να ξέρω τι να περιμένω- 28 ευρώ, χωρίς να διευκρινήσουμε αν είναι με απόδειξη ή όχι. Τελικά όταν έρχεται η ώρα να πληρώσω μου ζητάει €25 και δεν κόβει απόδειξη.

300515205934_4221

Το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου είναι σύνθετο: ο υπερβολικά υψηλός ΦΠΑ (που όλοι θέλουν να αποφύγουν), η έλλειψη παιδείας, το κράτος-κατσαπλιάς που κοιτάζει να τα αρπάξει από όπου μπορεί χωρίς να υπάρχει όμως ανταποδοτικότητα, η κρίση που κάνει τον καθένα να θέλει να γλυτώσει (άμεσα) ό,τι μπορεί από το κόστος αγαθών και υπηρεσιών και τέλος η παντελής έλλειψη ελέγχων. Αν ο μοναδικός έλεγχος είναι ο πελάτης/καταναλωτής που θα πρέπει να τσακώνεται με τον πωλητή/προμηθευτή για μια απόδειξη (τη στιγμή που δεν υπάρχει άμεσο όφελος), τότε το παιχνίδι είναι χαμένο – για αυτό και δεν φοβάται κανένας αν ο πελάτης που μπαίνει στο μαγαζί του για πρώτη φορά είναι εφοριακός. Το αν θα ζητήσω απόδειξη εγώ είναι δικαίωμά μου (και όχι υποχρέωσή μου) και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και κυρίως από το συμφέρον μου.

Οι άλλοι παράγοντες είναι πολύπλοκοι και δεν έχω χρόνο να τους αναλύσω καν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s