Ένα ακόμη Freeday!


Το τελευταίο Freeday ήταν όλα τα λεφτά!

Φορτώσαμε με το Σταύρο τα σπαστά στο Cinquecento, βεβαιωθήκαμε ότι έχουμε μαζί μας τα απαραίτητα (νερό, φαγώσιμα κλπ) και τρέξαμε για να προλάβουμε τους Βόρειους στην Αγ. Σοφία του Ν. Ψυχικού (δεν τους προλαβαίναμε στην Πεντέλης…). Τελικά τους συναντήσαμε λίγο μετά την εκκλησία και ακολουθώντας μια απίθανη διαδρομή μέσα στην κίνηση (σχεδόν ίδια με την προηγούμενη φορά) κατεβήκαμε ποδηλατικώς στο Θησείο.

Ήδη υπήρχε αρκετός κόσμος παρά το κρύο. Είχα τη χαρά να γνωρίσω το Σπύρο από τους Ποδηλάτες και να ξαναδώ γνώριμες φάτσες από προηγούμενες ποδηλατοβόλτες. Κάθε φορά νομίζω πως είμαστε και περισσότεροι!

Ξεκινήσαμε από Θησείο και φτάσαμε Θρακομακεδόνες, επάνω στο βουνό. Κόσμος πολύς, μεγάλη διαδρομή, μεγάλες και απότομες ανηφόρες, ψοφόκρυο (κάτω από 10 βαθμούς) και φοβερή παρέα! Το ποδήλατο με έβγαλε πάλι ασπροπρόσωπο, παρά την ταλαιπωρία που υφίσταται κάθε φορά. Κάποιοι μικροθόρυβοι κρίνονται πλέον φυσιολογικοί και αναμενόμενοι!

Ο τερματισμός στο βουνό μας αποζημίωσε, τόσο για τη φοβερή θέα όσο και για τον καθαρό αέρα. Όσοι πεινούσαν γέμισαν την απίθανη ψησταριά, άλλοι τσίμπησαν σε παρακείμενο μίνι-μάρκετ, και όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Σε κάποια φάση ήρθε η ώρα της επιστροφής για μερικούς και της συνέχειας για άλλους. Οι Βόρειοι χαιρετίσαμε τους υπόλοιπους και πήραμε το δρόμο του γυρισμού, μέσα από Αχαρνές (περάσαμε δίπλα από το ΙΓΜΕ στο Ολυμπιακό Χωριό-γνώριμο μέρος) και καταλήγοντας στην Λεωφόρο Κύμης. Εκεί χωρίσαμε σε δύο ομάδες και τελικά μέσα από Φιλοθέη και τον παράδρομο της Κηφισίας φτάσαμε στο αυτοκίνητο στην Αγ.Σοφία.

Στο γυρισμό και για πρώτη φορά με έπιασε το γόνατό μου (με ένα τικ και μια σουβλιά σε κάθε πεταλιά). Ευτυχώς ο πόνος σταμάτησε την επόμενη ημέρα (δεν το έχω δοκιμάσει με το ποδήλατο ακόμα βέβαια…). Επίσης για πρώτη φορά είδα από κοντά αλλαγή σαμπρέλας: Έτυχε σε Βόρειο συμποδηλάτη στο γυρισμό και πραγματικά εντυπωσιάστηκα από την προθυμία και τη συμμετοχή όλων στην αλλαγή! Ο Γιώργος σήκωσε τα μανίκια και πήρε το βάρος πάνω του όσο ο Θέμης εντόπιζε την τρύπα και την μπάλωσε. Όταν χρειάστηκε τρόμπα, βγήκαν άμεσα 2-3 (ξεχώρισε η Zorin Biologic της Ιωάννας!). Οι υπόλοιποι φωτίζαμε με τα φώτα μας όποιο σημείο χρειαζόταν. Τέλος καλό, όλα καλά!

Μεγάλη εμπειρία αυτή η βόλτα, τόσο λόγω της διάρκειας, της τοποθεσίας αλλά και του σκασμένου λάστιχου! Ελπίζω την επόμενη φορά να καταφέρω να πάρω μέρος και στην παλαβοβόλτα που ακολουθεί και τελειώνει νωρίς το πρωί του Σαββάτου (με επιβράβευση την ξακουστή μπουγάτσα με σοκολάτα!).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s